TANITIM

YORUM

Evveet, bir serinin daha sonuna geldik. Mekanik Prenses'i elimde çok uzun zamandır süründürüyordum. Sebebi tabii ki spoiler yemiş olmam... Bir kitaba başlamadan önce internette, hakkında yazılanlara ya da görsellere bakacak olursanız çok dikkatli olun ya da bakmayın derim. Çünkü çok muhtemel bir şekilde spoiler yersiniz.

Öncelikle şunu söylemem gerek, birinin, iki kişiyi aynı anda, aynı derecede sevebileceğine inanmıyorum. Biri aşksa diğeri ancak tutku olabilir. Tessa'ya seri boyunca çok kez sinir oldum. Will'i gördüğünde, "Ah Tanrım, Will...", Jem'i gördüğünde "Ah Tanrım, Jem..." diyerek aşk adında sızlanıyordu.

Aslında aynı şey Will ve Jem için de geçerli. İkisi de Tessa'yı o kadar çok seviyor ki, birbirlerine sürekli "Kardeşim, sen benim parabataimsin, al Tessa senin olsun. Senin için aşkımdan vazgeçerim," modunda diyaloglar dönüp durdu. Sonuç? Hepsi kazandı. Kaybeden yok.

Yazar, yarattığı karakterleri o kadar çok sevmiş ki hiçbirinin kalbinin kırılmasına izin vermemiş. Şahsen çıkardığım sonuç bu.

Kitabın genel kurgusu ve zaman zaman Tessa'nın tavırları dışında tüm karakterleri sevdim diyebilirim. Cassandra'nın kalemi iyi lakin farklılık yaratmaya çalışırken gerçekliğin bir tık dışına çıkmasa çok daha mükemmel olur sanırım. Epilog kısmı olmasaydı tam puan verebilirdim.

PUAN

TANITIM

 YORUM

Daha önce çok kez tekrarlamışımdır muhtemelen, üçüncül anlatımlarda zorluk çekmeden okuyabildiğim ender kitaplardan biri de bu seri. Mekanik Prens'e bayıldım!

Şimdi sıkıntılarımdan bahsedeyim. Seri sonu hakkında spoiler yediğim için bu kitabı bitirmem biraz fazla zaman aldı. Kitabı okurken özellikle Will'in olduğu sahnelerde kalbim deşildi resmen. Yazar sanki ona biraz fazla haksızlık etmiş gibiydi. Jem karakterini de seviyorum ama Will kadar değil. Serinin üçüncü kitabında Will adına en azından biraz daha güzel bir şeyler okumayı umuyorum.

 Tessa'ya gelince... Gelmesek mi acaba? Kitap boyunca kafa göz dalmak istedim. İki kişiyi aynı anda idare ediyor olması çok sinir bozucuydu ve Will o sonu kesinlikle hak etmedi. Üçüncü kitaptan bir tık daha umutluyum. Umarım hak ettiği sonu yaşar.

PUAN

Kitabın adı: Babam İflas Edince

Yazar: Asude

Türü: Romantik Komedi

Yayın evi: EpsilonYayınları

Her şeyinizin elinizden alınacağını söyleseler ne yapardınız?

Bir çare arardınız elbette.

Ben de öyle yaptım. Çaremi buldum…

Ya da belamı!

Lüks markalar, bitmeyen alışverişler, süslü kıyafetler, yüksek topuklar… Güzelliğimi tamamlayan bu şeyler, hayattaki tek önceliğimdi. Zengin babam sayesinde istediğim her an onlara sahip olabiliyordum ve her şey mükemmeldi.

Sonra bir anda babam iflas etti! Nefes almamı sağlayan markalarım ellerimden kayarken, ailem düşmeden önce bana bir halat uzattı. Murat Arsever'i… O zengin, yakışıklı, harika ve biraz cimri adamı…

Murat'la evlenirsem lüks hayatıma devam edebilirdim. Onunla evlenmeliydim… İşte bu kadar basitti... Ya da değildi!

Çünkü biz, paranın iki yüzü kadar farklıydık… Murat amaçları, değerleri, kuralları olan, dediğim dedik biriyken; benim tek amacım lüksümü sürdürecek zengin bir kocaydı. Ben onu tanıdıkça ona âşık oldum. Oysa Murat, beni tanıdıkça benden nefret etti.

En göz alıcı vitrinleri sollayıp kalbimdeki mağazaya krallığını kuran bu adama aşkımı kanıtlamam ve onun da beni sevmesini sağlamam gerekiyordu. Gardırobum için… Hayatım için… En çok da kalbim için…

YORUM

Asude'nin kalemini daha Gül ve Avcı kitabı çıktığından beridir merak ediyordum. Sonunda kalemiyle tanıştım! Sempatik, eğlenceli, mizah anlayışı gayet iyi bir yazar. Lakin kitabın türü bana çok fazla hitap etmese de sevdim diyebilirim.

Verda'nın  fazla şımarık ve "her şeyi parayla satın alabilirim" tavrı beni delirtmesine rağmen güldürdüğü birçok sahnesi oldu.

Kısaca kitaptan bahsetmek gerekirse, Verda, modayı son gündeminden takip eden, büyük markaların bütçesine katkıda bulunan, kısaca alışveriş hastası bir karakter. Babası iflas edince bütün moda camiasından ve alışverişten kopmamak için babasının önerisiyle Verda'nın hiç tanımadığı Murat Arsever ile görüşmeyi ve onunla evlenmeyi kabul eder.

Murat, holding sahibi epeyce zengin bir iş adamıdır. Verda'nın babası Murat'a kızıyla görüşmesini teklif ettiğinde onu kıramaz ve  Verda ile buluşmayı kabul eder lakin ilk buluştukları andan itibaren ikisi de birbirinden nefret eder. Murat, Verda'nın şımarık ve alışverişkolik tavrından, Verda ise Murat'ın ketum tavrından...

Genel olarak kitabın işlenişi bu konu üzerine. Her iki karakter de birbirlerine karşın büyük bir sınavdan geçiyorlar ama bunun sonucunda ikisini de büyük bir sürpriz beklediğinden bihaberdirler.

Kitabın adı: Geçmişin Kırıkları

Özgün adı: The Air He Breathes

Yazar: Brittainy C. Cherry

Seri: Elementler, #1

Türü: Romantik

Yayın evi: Yabancı Yayınları

Beni Tristan Cole hakkında uyarmışlardı. "Ondan uzak dur," demişlerdi. "O bir pislik." "O duygusuz." "O yaralı."

Birisini dış görünüşüne göre yargılamak, Tristan'a bakıp bir canavar görmek kolaydı. Ama ben bunu yapamazdım. Onun içinde taşıdığı enkazı kabul etmeliydim çünkü benim içimde de bir enkaz vardı. İkimiz de yapayalnızdık. İkimiz de yanımızda olacak birini arıyorduk. Daha fazlasını arıyorduk. İkimiz de geçmişin kırık parçalarını bir araya getirmek istiyorduk. Belki o zaman nasıl nefes alındığını hatırlayabilirdik...

YORUM

Tristan her ne kadar soğuk bir karakterse, Geçmişin Kırıkları da o kadar soğuk bir kitaptı bana göre. Ya da ben kitabı çok yanlış bir zamanda okudum, emin değilim.

Duygu üzerine yazılmış bir kitap için duygu işlenişi yetersiz geldi. Bir de Tristan'ın Elizabeth'e sürekli "benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun" tarzında ibarelerin çok sık kullanılması rahatsız ediciydi.

Puanımı daha düşük tutacaktım ki yazar son kısımlarda beni epeyce şaşırttı. Eğer Goodreads'de yorumlara bakarsanız kitabı seven birçok kişi var. Tarzınıza uyduğunu düşünüyorsanız kitaba bir şans verebilirsiniz.

PUAN

Kitabın adı: Yabancı: Veyl

Yazar: Öznur Yıldırım

Seri: Yabancı, #2

Türü: Gizem, Polisiye

Yayın evi: Pegasus Yayınları

Tanrı, şeytanın inini Cennete sakladı.

Kahverengi gözleri bana kabuk bağlamış yaraları anımsatan küçük bir kız çocuğu tanıdım. Onu parçaladım, mahvettim, yok ettim. Onu korudum, kurtardım, var ettim. Zihnimi durduramadım. Bir rüzgâr esti ve tavandaki lamba uğursuz bir ses çıkararak yavaşça sallandı. Gökyüzümü kara bulutlar kapladı, yağmur yağdı. Terk edilmiş bir kasabada geceler kimsesizdi, güneş yok oldu, ay sabah olunca doğdu. Boş bir arazide bir yel değirmeni döndü, döndü, döndü…

Sonra sana bir masal anlattım. Ve seni ölüm uykusuna yatırdım.

YORUM

"Ve dünya, ilk cinayetini doğarken işleyen bir katile kollarını açtı.

O katilin adı Ediz Çağıran'dı."

Daha ilk bölümün bölüm sonu bu cümle. İnsana, doğarken annesini kaybeden her çocuğa 'katil' damgasını vuracak kadar tehlikeli bir cümle...

Kitabı okurken bazı şeyler daha çok göze batar hale geliyor. Mantık hataları, Doğa'daki hiç bitmeyen aşağılık kompleksi, Ediz'in Doğa'yı aşağılarken zevk alması, onu seviyor gibi gösterip aslında sevmemesi ve Doğa'yı sadece oyuncak yerine koyması...

Kitabın Wattpad'tekinin aksine sadece son elli sayfası bizim için yeni bölüm oluyor. Ve o son elli sayfanın içinde, Ediz'in dengesiz tavırları yüzünden hissettiğim tek şey mide bulantısıydı. İlk kitabın başından beri aynı tavır insanı yoruyor kanımca. Bir de yazar bazı cümleleri o kadar çok sık tekrar ediyor ki bir zaman sonra atlayarak okurken buldum kendimi.

Kitap bir nevi bir döngü içerisinde ilerliyor. Ne başı var ne de sonu. Olaylar oluyor, Doğa parçalanıyor, ağlıyor, toparlanıyor sonra tekrar olaylar oluyor, Doğa tekrar parçalanıyor, tekrar ağlıyor, sonrasında küllerinden doğar gibi tekrar toparlanıyor. İki kitap sonu gelmeyen sonsuz bir döngü gibi dolanıp duruyor aslında. Aynı hisleri, aynı duyguları okuyup duruyoruz.

En başta da belirttiğim gibi, Ediz, Doğa'yla oynamayı seven, onun acısından, parçalanmasını seyretmekten haz duyan bir karakter yalnızca. Başka hiçbir şey değil.

Her şeye rağmen tuhaf bir albenisi var Yabancı'nın. Okurken, vaktin de sayfaların da nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz. Açıkçası ben Yabancı'nın sonu için iyi şeyler düşünemiyorum. Diğer okurların düşüncelerini bilmiyorum ama seri sonunu onca olan şeyin üstüne mutlu göremiyorum. Buna rağmen son kitabı merakla bekliyorum. Ve umuyorum daha sade bir dille ve en azından bazı şeyleri oturtmuş bir halde karşımıza çıkar.

PUAN

Kitabın adı: Yabancı: Şahmeran

Yazar: Öznur Yıldırım

Seri: Yabancı, #1

Türü: Gizem, Polisiye

Yayın evi: Pegasus Yayınları

Sen cennetin varlığından gurur duy, ben cehennemi istiyorum.

Yağan kar şiddetini gitgide artırıyor, koyu renk saçlarıma tutunan kar tanelerinin sayısı çoğalıyordu. Konuşmadı, konuşmadım. Sessizlik... Aramızda her daim geçerli olan bir alfabeydi sessizlik. Ben de bu alfabeye bir kez daha boyun eğdim ve uzun, titreyen parmaklarımı avuçlarımın içine bastırdım. Elimi yanıma indirdiğimde avuçlarımda eriyen kar yere damladı...

Rengi, kan rengiydi.
Rengi, kaybın rengiydi.
Rengi, bir cinayetin rengiydi.

Kitabın adı: Asla Asla

Özgün adı: Never Never

Yazar: Colleen Hoover & Tarryn Fisher

Seri: Never Never, #1

Türü: Romantik, Gizem

Yayın evi: Epsilon Yayınları

Charlize Wynwood ve Silas Nash bebekliklerinden beri birbirlerinin en yakın arkadaşıydılar. Ve on dört yaşında birbirlerine âşık olduklarını anlamışlardı. Ancak o sabahtan sonra... iki yabancı olacaklardı. İlk öpüşmeleri, ilk kavgaları, aşklarını fark ettikleri ilk an… Bütün anıları kaybolmuştu sanki.

“İlk öpüşmemiz gerçekten ne zamandı umurumda bile değil.”
“İşte bu hatırlamak istediğim şey.”

Charlize ve Silas, onları bu hale getiren nedeni bulup gerçekleri açığa çıkarmak için birlikte uğraşmak zorundaydılar. Eskiden nasıl olduklarını hatırladıkça, tekrar bir araya gelme fikrini daha da fazla sorgulamaya başlayacaklardı.

YORUM

İki manyak yazar bir araya gelir de kitap yazarsa ne olur? Tabii ki manyak bir kitap olur!

Şimdi şöyle bir gerçek var. Kitaba başladığımda beklentilerim epey düşüktü. Nedense kitaba karşı bir önyargım vardı. Ama Colleen ve Tarryn kitabı adeta konuşturmuş. İtiraf ediyorum, bu derece iyi bir şeyle karşılaşacağımı tahmin etmedim. Mükemmel ötesiydi!

Kitabın romantik yanı tam olarak Colleen'ı, gizem ve sırrı da tam olarak Tarryn'i yansıtıyordu. Yani bazı yerleri okurken, "bu kesin Colleen'ın fikriydi!" demeden edemedim. :D Zaten erkeğin ağzından anlatılan bölümü Colleen, kızın ağzından anlatılan bölümü de Tarryn yazmış.

Spoiler vermeden size biraz kitaptan bahsedeyim. Silas ve Charlie çocukluktan beri tanışıyorlar. Tabii ki birbirlerinin farkına ergenlik dönemlerinde varıyorlar. Ve pürüzler de hemen ardından geliyor.

Hikayeye iki karakterin de hafızasını kaybetmiş bir şekilde başlıyoruz. Bu biraz kitabın ortasından başlamışım gibi bir hissiyat verse de entrikalı girişleri her zaman sevmişimdir. 180 sayfalık kitabın yarısına kadar konu epeyce karmaşık bir şekilde ilerliyor.

Silas ve Charlie'nin hafızalarını aynı anda ve aynı zamanda kaybetmiş olmaları elbette ki tesadüf değildi. Birbirlerinin farkına vardıkları an, olayın gizemini çözmeye çalışıyorlar. İpuçlarından yola çıkarak bir takım sonuca vardıklarını düşündüğünüz anda fark ediyorsunuz ki hikaye kitap boyunca saatli bomba misali tik taklarla geçmiş. Ve o bomba kitabın sonunda öyle bir patlıyor ki aklınızı kaçıracak gibi oluyorsunuz.

Gizem, macera, aşk, kitapta ne arasanız var diyebilirim. Delice tavsiye ediyorum! Mutlaka okuyun!

PUAN