Kitabın adı: Yalancı Aşık

Özgün adı: Believe It Or Not

Yazar: Tawna Fenske

Çeviren: Tuğba Kırca Alptekin

Sayfa sayısı: 287

Türü: Romantik Komedi

Yayın evi: Nemesis Yayınları

Violet McGinn, anormallikten ve soyut şeylerden mümkün olduğunca uzak durmaya çalışan, mantıklı bir kadındır. Belki de bu yüzden kendine meslek olarak muhasebeciliği seçmiştir. Annesi ünlü bir medyumdur ve bir gün hastaneye yatırılır. Violet, annesinin işini bir süreliğine devralmak zorunda kalır ve hiç istemese de sahte medyumluk yapmaya başlar.

Drew Watson, yakışıklı bir bar işletmecisidir. Cumartesi geceleri barında çaldığı müzikler eşliğinde dans eden müşterileriyle ve arkadaşlarıyla mutludur.

Chris Abbott ise her kadının hayalini kurduğu genç, yakışıklı, kibar ve başarılı bir doktordur.

Violet birini seçmelidir. Kalbini mi yoksa mantığını mı dinlemelidir? Yolunu bulmaya çalışırken yapacağı bir hata, belki de üçünün kaderini toptan değiştirecektir.

Başını çevirip dükkanın arka tarafındaki dolabın kapağını açmak için eğilmesini izledi. Kendine, bir centilmenin bayanların kalçasına bakmaması gerektiğini hatırlattı.
Sonra bir centilmen olmadığını düşündü. Mükemmel bir kalçası vardı, yuvarlak dolgun ve...
"Popoma mı bakıyorsun?" diye sordu Violet dönmeden.
"Siz medyumlar işin eğlencesini bozuyorsunuz," diye cevap verdi Drew.
"Dolabın aynasından beni seyrettiğini görebiliyorum."

Violet, Drew'ın biraz arkasında durup manzarayı keyifle seyretti. Evet kotu biraz rüküştü ama kaşmir gibi yumuşak görünüyordu. Gerçekten de kotun içini çok güzel dolduruyordu. Şu mükemmel kıvrım...
"Kıçıma bakmayı bıraktığın zaman bir bardak su alabilir miyim?"
Violet irkildi. "Ne? Hayır, ben..."
"Camdan yansımanı görebiliyorum." dedi Drew, dolabın kapısına eliyle vurarak. Sırıtarak başını çevirdi. "Ödeşmiş olduk."

"Siz ikinizi yalnız mı bıraksam?"
"Lütfen beni onunla yalnız bırakma," dedi Violet.

Drew gülümseyerek sesi duyulmasın diye kulağına konuştu. "Bana yalvarmanı çok seviyorum."

Kitabın adı: Sapphique

Özgün adı: Sapphique

Yazar: Catherine Fisher

Seri: Incarceron Serisi 2/2

Çeviren: Dost Körpe

Sayfa sayısı: 432

Türü: Bilim kurgu, Fantastik

Yayın evi: Pegasus Yayınları

Kalbin kilidini hangi anahtar açar?

Finn canlı hapishaneden, korkunç Incarceron'dan kaçtı; ama orayı hatırladıkça acı çekiyor çünkü kardeşi Keiro hâlâ içeride.

Claudia, Finn'in Kral olmasında ısrarlı, oysa Finn kendi kimliğinden bile şüphe ediyor.

Deli büyücü Rix, Hapishanenin şimdiye kadar sevdiği tek insan olan Sapphique'in eldivenini gerçekten buldu mu?

Keiro, eldiveni çalarsa dünya yıkıma mı sürüklenecek?

Biri içeride, diğeri dışarıda.

İkisi de özgürlük arayışında.

Sapphique gibi.

İlk kitaptan beri aklımda bir kaç soru kalmıştı. O soruların cevabını okuyucunun yorumuna bırakmış yazar. Finn -namıdiğer prens- hapishaneden kaçınca Saray'ına geri dönüyor. Kayıp prens bulunduğuna göre tahta geçme zamanı gelmiştir. Prense taç takılma töreni yapılıyor ve taç tam takılacakken birisi çıkageliyor ve "Gerçek prens benim diyor." İlginç olan yanı o kişiyle prens tıpatıp benziyor. Finn hafızasını kaybettiği için -Incarceron'a atıldığında hafızası silinmişti, haliyle sadece Incarceron'dan sonrasını hatırlıyor- gelen kişinin gerçek prens mi sahtekar prens mi olduğunu bilemiyor. Onlar sahtekar olduğunu düşünürken soruşturmalar başlıyor ve gerçek prensin hangisi olduğunu bulmaya çalışıyorlar. Derken Incarceron hapishanesi, -Incarceron canlı bu arada- kendine beden yapmaya başlıyor. Büyük bir planı var o da kendinden kaçmak. Dışarı'yı ve yıldızları görmek... Yani hapishanesini terk etme niyetinde. Terk ederse hapishanedeki tüm mahkumlar ölecek. Finn, kankardeşi Keiro, Incarceron müdürü, Claudia, yani tüm baş karakterler Incarceron'a engel olmaya çalışıyorlar. Incarceron bedenini tamamlıyor tek ihtiyacı olan Sapphique'in eldiveni. Ona sahip olmadan hapishaneden kaçamaz. Onu elde etmek için her şeyi yapıyor haliyle...

Kitapta tek bir olay ele alınmamıştı, bir çok sorun vardı, bu yüzdende okurken hiç sıkılmadım. Kitap okuyucuyu esir altına alıyor. Nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile. Yazar Incarceron gibi bu kitapta da harika bir son yaptı. Haliyle beni yine epey bir şaşırttı.

PUAN

ALINTILAR

"...Eldiveni çıkaramayışına gelince, çıkarabilirdi aslında. Ama onu çıkaramayacağına inandırdım. İşte bu, büyüdür Attia. Bir insanın zihnini çarpıtıp onu imkansıza inandırmaktır."

"Rix, madem Sapphique olduğunu düşünüyorsun söylesene. Ejderhaya sorduğun bilmecenin yanıtı neydi? Kalbin kilidini hangi anahtar açar?"

Kitabın adı: Dublin Caddesi

Özgün adı: On Dublin Street

Yazar: Samantha Young

Seri: Dublin Caddesi Serisi 1/5

Çeviren: Deniz Ece

Sayfa sayısı: 363

Türü: Romantik, Yetişkin

Yayın evi: DexPlus Yayınları

Joss geçmişte yaşadığı acıları bir kutuya kilitleyip her şeyi unutmak için Amerika'dan İskoçya'ya yerleşmişti ve şimdi yeni bir ev arıyordu.
Bulduğu ev Dublin Caddesindeki havalı binalardan birindeydi.
Yolda bir adamla karşılaştı.
Takım elbiseli, bronz tenli, çıldırtıcı İskoç aksanlı, maço tavırlı, seksi bakışlı Braden'la.
Joss, Braden'ın her zaman kolunda taşıdığı Barbşe kılıklı kızlardan biri değildi, olmaya da hiç niyeti yoktu. 

Ama insan arzularına nereye kadar gem vurabilir? 
Kalbiniz başka, beyniniz başka şey söylüyorsa, hangisinin sözünü dinlersiniz?

Trajedi. Seks. Tutku. Kahkaha. Kıskançlık.

YORUM

Kitaplarda kıyaslama yapmayı sevmem ama Dublin Caddesi'ni okurken çok kez Elli Ton'u anımsadım. Gerek Braden'ın annesiyle olan hikayesi, gerek zenginliği, gerek patronluk taslaması, gerek kız arkadaşlarıyla anlaşma yapmaları... Hikaye benziyordu demiyorum, Braden karakteri bana biraz Christian'ı anımsattı sadece. Buna rağmen bence kitap çok akıcıydı, hiç bir sayfayı okurken sıkılmadım. Kahkaha attığım bir çok yer oldu. Bir anda bitiverdi.

Ana karakterin adı Jocelyn, Braden dışında herkes ona Joss diye hitap ediyor. Joss henüz 14 yaşındayken tüm ailesini kaybediyor. 18'ine girdiğinde ona bırakılan servetle beraber annesinin doğduğu yere yani İsveç'e taşınıyor.

Braden'la ilk kez aynı taksiye bindiklerinde tanışıyorlar. O da şöyle oluyor ki ikisinin de acil işi var ve tek bir taksi olunca mecburen aynı taksiye biniyorlar. Takside geçen bir diyalogu alıntılar bölümüne de ekledim. 1. alıntı taksi sahnesinden. :)

Joss, Braden'ı bir daha görmeyeceğini umarak taksiden iniyor ve yeni ev arkadaşıyla tanışmaya gidiyor. Ev arkadaşının adı Ellie, Joss'la hemen kaynaşıyorlar ve Joss tanışıyor. Ellie'nin abisi (!) Ellie'yi ziyarete geliyor. Abisi kim dersiniz? Braden!!! İkinci karşılaşmaları tuhaf bir şekilde gerçekleşiyor.

Joss'un büyük bir güven sorunu var ve ailesinin ölümünü onca yıla rağmen atlatabilmiş değil.Güven sorununu ve bazı şeyleri atlatabilmesi için ailesinin ölümüyle yüzleşmek zorunda. Braden ve hem yakın arkadaşı hem de ev arkadaşı Ellie'nin bu konuda epey katkısı oluyor.

PUAN

ALINTILAR

"Sana numaramı vermeyeceğim."

Tekrar sırıttı. "İstemedim ki. Hem istesem bile sana sormam. Sevgilim var."

"O zaman bana öyle bakmayı kes."

"Sevgilim var ama kör de değilim. Bir şey yapmıyorum diye bakmayacak da değilim."

Suratında koca bir sırıtmayla bardan geriye doğru bir adım atıp bana doğru başını salladı.
"Ne var?" dedim ters ters.
Çarpık çarpık gülümsedi. Erkeklerin çarpık gülümsemelerinden nefret ediyorum. Böyle seksi olanlarından bile. "Hangisini daha çok sevdiğimi bilmiyorum..." dedi düşünceli düşünceli çenesini ovuşturarak. "Çıplak seni mi, askılı bluzlu seni mi. 90, değil mi?"
Ne? Kaşlarımı çattım, ne dediğini anlamamıştım.
Ve sonra dank etti.
Öküz!

Braden'dan mesaj geldi; "Perşembe akşamını ayarla. İş yemeği. Güzel bir elbise giy. Seni 7:30'da alırım. x"

Cevap yazdım: "Bu kadar kibarca sorduğun için peki."

Ellie, "Hayalperest safoş" dedi.

"Sen bana az evvel safoş mu dedin?"

"Evet. Hayalperest olanından hem de."

"Pardon, safoş ne demek, sorabilir miyim?"

"Bir durumun gerçekliğini anlamayan insan; aptal kişi; salak; beyinsiz. Hayalperest safoş; Joss Butler ve onun ağabeyim Braden Carmichael ile yaşadığı ilişkinin gerçek kimliğini aptalca ve salakça bir şekilde yanlış yorumlaması."

Başımı evet anlamında salladım. "Safoş, iyiymiş."

Bana yastık fırlattı.

Braden hızla yanağıma bir öpücük kondurup ben onu öldüremeden çekildi.
Ellie, "Haydi arkadaşlar, ne yapıyorsunuz hala orada?" diye seslendi.
"Jocelyn sevişelim diye yalvarıyor ama ben hiç uygun bir zaman olmadığını söylüyordum," diye bağırdı Braden.

"Bulaşıkları yıkarken sinsi pezevenk arkamdan gelip birden belime sarıldı. Ve beni öptü. Tam şuradan." Sinirle boynumu işaret ettim. "Onu hapse falan attıramaz mıyım?"
Dr. Pritchard burnundan güldü. "Seni sevdiği için mi?"
Geriye kaykılıp başımı iki yana salladım. "Dr. Pritchard," dedim yavaşca, "siz kimin tarafındasınız?"
"Braden'ın."

"Risk alıp kaybetmekten daha korkunç olan nedir biliyor musun?"
Başımı hayır anlamında salladım.
"Pişmanlık Joss. Pişmanlık insanı mahveder."

Kitabın adı: Bukre

Yazar: Kahraman Tazeoğlu

Sayfa sayısı: 304

Türü: Aşk

Yayın evi: Destek Yayınları

Güzellik, bakmayı bilen gözdedir sevgilim. Artık kendime layık olanı seçebiliyorum sayende. Bir insanın gözlerine bakıp, kalbini görebiliyorum her seferinde. Eskisi gibi değilim. Neden mi senden çok daha öndeyim? Herkesin dünyası kendi gördüğü kadardır sevgilim. Sen önüne bakarken, ben uzakları ezberledim. Sen olup bitenlerle ilgilenirken, ben olmayanın izindeydim. 

Çivi çiviyi sökermiş, yalnızlığı kanatan hüzünlü şarkılar, yalnızlığa iyi gelirmiş. İşte ben bu şekilde hayata karşı direndim. Keşke bana akıl vereceğine, aklımı alacak kadar beni sevseydin. Ben, bir çocukluk edip büyüdüm işte! Sen büyümüşsün ama doğmamışsın bile. Ben, senin doğrundum sevgili. Ötekiler gelip geçerdi. Sen doğru olanı değil, geçerli olanı seçtin. Terk etmek kazanan olmaya yeter zannettin. 

Bana, bir veba busesi bırakıp gittin; bak şimdi yerini başkaları aldı. Bu aşkın vebası sende, busesi bende kaldı. Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum… Ama alışacaksın biliyorum.

Bir gün aradığın insanı hayatına alırsan sakın ona nefesim deme! Aldığı her nefesi geri veriyor insan...

"Nasılsın?"
"Değişen bir şey yok. Bugün de yaşıyorum."

Gözyaşı bilmez neden aktığını. Ama göz bilir neye ağladığını.

Bir zamanlar benim olan ellerin, şimdi neden ellerin?

Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum... Ama alışacaksın biliyorum.

Belki daha güçlü yapar seni yalnızlık. Sabretmeyi, aldanmamayı, ağlamamayı öğrenirsin belki. Kimse için kimseden vazgeçmemeyi belki de.

Kitabın adı: Soğuk Kahve

Yazar: Ahmet Batman

Sayfa sayısı: 224

Türü: Deneme

Yayın evi: Destek Yayınları

Sıcacık bir kahveden yükselen güzel kokular eşliğinde keyifli bir okuma vaat ediyor Soğuk Kahve.

Topuklu ayakkabı mı yoksa ben mi?

Bir kadını zorlayan bir soru olabilir.

Çikolata mı ben mi? sorusu kadar olmasa da zorlar.

Sizler topuklu ayakkabısı ayaklarını vuran kadınlarsınız.

Topuklarınızın altında kağıt mendiller var.

Bazılarınızın gözyaşlarını silen mendiller işte, yabancı değiller.

O mendiller hep canınızın yandığı yerlerde...

Çok adisiniz pembe rujlar, çekici kılıyorsunuz dudakları.

Şarkılar olmasa gerçekten yalnız kalırdık.

Önyargı hayattaki her şeyin önüne geçebilecek kadar güçlü bir saçmalıktır.

Kitabın adı: Aynı Yıldızın Altında

Özgün adı: The Fault in Our Stars

Yazar: John Green

Çeviren: Çiçek Eriş

Sayfa sayısı: 317

Türü: Romantik

Yayın evi: Pegasus Yayınları

Hayatın anlamını bulmanın, aşık olmanın ve alınan her nefesin farkına varmanın öyküsü.

On altı yaşındaki kanser hastası Hazel Grace'in birkaç yıl daha yaşamasını garanti eden tıp mucizesine rağmen hastalığı ölümcüldür ve konulan teşhisle birlikte yıldızlar, öyküsünün son bölümünü çoktan kaleme almıştır.

Fakat Augustus Waters isimli yakışıklı bir sürpriz karakter, Kanserli Çocuklar İçin Destek Grubunda boy gösterince Hazel'ın hayatı bambaşka bir yöne sapar ve bu zeki çocuğun çekimine karşı koyamayan kızın öyküsü yeniden yazılır...

ALINTILAR

"Ne var?"
"Yok bir şey" dedi.
"Bana niye öyle bakıyorsun?"
Augustus hafifçe tebessüm etti. "Çünkü güzelsin. Güzel insanlara bakmaktan keyif alıyorum."

"Kitabı bitirdiğimde seni arasam olmaz mı?"
"Ama cep telefon numaram sende yok," dedi.
"Kitabın içine yazdığından şüpheleniyorum."
O şapşal gülümseme yüzüne yayılıverdi. "Bir de birbirimizi tanımıyoruz diyorsun."

"Belki 'peki' bizim 'sonsuza dek'imiz olur."
"Peki," dedim.

"Tanrım, sen harikasın," dedim. "Eminim bunu uluslararası seyahat etmeni finanse eden tüm erkeklere söylüyorsundur," diye karşılık verdi.

"Dünya bir dilek gerçekleştirme fabrikası değil."

O okurken uykuya dalar gibi aşık oldum: Önce yavaş yavaş, sonra bir anda.

TANITIM

Kitabın adı: Seraphina

Özgün adı: Seraphina

Yazar: Rachel Hartman

Çeviren: Can Ali Çetin

Sayfa sayısı: 452

Türü: Fantastik

Yayın evi: Aspendos Yayınları

Tek bir genç kız iki dünyayı bir araya getirebilir mi?

Goredd Krallığında kırk yıllık barış, insanlar ve ejderhalar arasındaki güvensizliği hafifletmekte çok başarılı olmamıştı. İnsan kılığına girerek ejderhalar, elçiler olarak saray meclisine katılıyor, alimler ve öğretmenler olarak da rasyonel ve matematiksel zekalarını üniversitelere ödünç veriyorlardı. Anlaşmanın yıl dönümü yaklaşırken ise sinirler gergindi. 

Seraphina Dombegh'in iki taraftan da korkmak için sebepleri var. Olağan dışı bir şekilde yetenekli bir müzisyen olan Seraphina, tam da kraliyet ailesi üyelerinden biri, ejderhalara yaraşır bir tarzda öldürülmüşken saraya katılır. Soruşturmanın içine düşünce, Kraliçenin Muhafızlarının algıları tehlikeli bir şekilde kuvvetli komutanı Prens Lucian Kiggs ile birlikte çalışır. Barışı yok etmeye yönelik meşum bir plana dair ipuçlarını ortaya çıkarırken Seraphina, kendi sırrını, müzikal yeteneğinin ardındaki sırrı korumaya çalışır; öyle kötü bir sır ki ortaya çıkması hayatı anlamına gelebilir.

Rachel Hartman'ın zarifçe yazılmış, bir solukta okuyacağınız bu fantastik ilk kitabında, Goredd Krallığındaki nefes kesen serüvene davetlisiniz.

PUAN

ALINTILAR

Adı Josef'ti, Apsig Kontu'ydu. Ona baktığımı fark etti ve sanki ne kadar yakışıklı olduğunun altını çizmek istercesine buğday renkli saçlarında bir elini gezdirdi. Bakışlarımı çevirdim.

Ardmagar Comonot konuşmasına başladı, "Bir gün, güneş gibi parlayan bir istif gördüm. Üzerine çıktım, parmaklarımı arasına geçirdim ama gördüm ki altın değildi; bilgiydi! Ve o zaman harikulade bir gerçeği anladım: Bilgi bizim hazinemiz olabilirdi."

Kiggs beni tepeden tırnağa süzdü. "Geri dönmeni istiyorum."
"Saçmalama."
"Phina, sana zarar gelirse ne yaparım bilmiyorum. Lütfen geri dön!"

Orma'ya veda etmek üzere odasına gittim.
"Seni bir daha ne zaman göreceğimi bilmiyorum. Bu çok uzun bir zaman olabilir, O zamana kadar orta yaşlı, evlenmiş ve altı çocuklu olabilirsin."
"Orta yaşlı olabilirim ama kimse benimle evlenmeyecektir ve çocuğum da olmayacağı kesin."
"Bu gerçekten doğru mu merak ediyorum."
"Buraya veda etmeye ve iyi yolculuklar dilemeye geldim, üreme yetilerim üzerine kafa patlatmaya değil."